Finalistka – Anna Kołodziej

28 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Finalistka – Anna Kołodziej została wyłączona

Jak to się stało, że zainteresowałaś się międzynarodowym konkursem o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii?

Zainteresowałam się QSNA widząc plakat na uczelni w której studiowałam – na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Pomyślałam, że to bardzo fajna i potrzebna inicjatywa. Moim zdaniem, dobrze byłoby pomyśleć o sposobach ulepszenia opieki nad osobami starszymi w Polsce. W naszym kraju niestety zapomniano o seniorach. Tworzy się różne programy dla dzieci czy też osób młodych, a dla seniorów raczej programów, które miałyby na celu poprawę jakości życia, nie ma. A przecież osób starszych jest bardzo dużo, obserwuje się w Polsce tzw. społeczeństwo starzejące się. Myślę też, że obecne osoby starsze lata młodości przeżyły w dość ciężkich czasach i zasługują na to, aby zadbać o ich wysoką jakość życia w wieku starszym.

Skąd pomysł na projekt, który znalazł się w finale?

Inspiracją dla mojego pomysłu “Ściana radosnych wspomnień” była moja babcia i mój dziadek. Będąc dzieckiem uwielbiałam słuchać godzinami opowieści mojego dziadka, który był bardzo aktywnym człowiekiem, niestety choroba doprowadziła do tego, że nie mógł się poruszać. Opowiadał niezwykłe historie związane z jego pasją. Miał ten niesamowity błysk w oku, gdy wspominał. Gdy byłam nastolatką z kolei w niedzielne przedpołudnia uwielbiałam słuchać opowieści, wspomnień mojej babci – jak to było kiedyś. Zauważyłam że była to korzyść dla obu stron. Uwielbiałam spędzać czas słuchając tych historii, a na twarzach dziadka i babci pojawiał się uśmiech, gdy wspominali dawne czasy. Moja babcia ma też ścianę na której ma zdjęcia ważnych wydarzeń rodzinnych, zdjęcia wnuków i prawnuków -stąd nazwa mojego pomysłu.   Chciałabym, aby “Ściana radosnych wspomnień” była narzędziem, które pozwoli zadbać o sferę bio-psycho-społeczną osób starszych.

Z jakimi problemami ludzi starszych spotykasz się w pracy? Co jest dla nich największym problemem – ograniczenia fizyczne, starość? Czego najbardziej potrzebują?

W pracy zawodowej nie spotykam się z osobami starszymi, ponieważ pracuje na oddziale chirurgii dzieci, jednak osoby starsze spotykam w prywatnym życiu. Osoby starsze od zawsze są mi bardzo bliskie. Obserwując oraz słuchając osób starszych myślę, że największym problemem są fizyczne ograniczenia spowodowane starzeniem się organizmu. Jest to dla nich bardzo trudne. To co kiedyś nie sprawiało żadnego problemu, nagle staje się rzeczą nie do wykonania. To powoduje też pogorszenie stanu psychicznego. Ponieważ istnieje rozbieżność pomiędzy tym co senior myśli, że jest w stanie zrobić, a tym co faktycznie da radę wykonać. Ponadto ograniczenia fizyczne powodują wstyd, a co za tym idzie, izolację społeczną. Myślę, że osoby starsze potrzebują rozmowy, zrozumienia, wsparcia, cierpliwości i po prostu szczerego uśmiechu.

Czym charakteryzuje się opieka nad ludźmi starszymi, jakich cech i umiejętności wymaga?

Opieka nad ludźmi starszymi jest bardzo wymagająca – ale również dająca ogromną satysfakcję. Myślę, że wymaga takich cech jak: cierpliwość, otwartość, empatia, radość, oraz umiejętności komunikowania się i zrozumienia.

Dlaczego wybrałaś pielęgniarstwo, to nie jest dziś w Polsce popularny kierunek.

Decyzję o tym, że będę pielęgniarką podjęłam w wieku 6 lat, kiedy do szpitala trafił mój dziadek. Gdy odwiedzałam dziadka w szpitalu, pielęgniarka na tacy roznosiła lekarstwa. Zapamiętałam ją bardzo dokładnie – była uśmiechnięta, gdy wchodziła do sal chorych. I pamiętam, że spodobała mi się ta tacka z lekarstwami.  Patrząc na tę pielęgniarkę podjęłam decyzję, że ja też tak chcę. I udało mi się to, jestem pielęgniarką, nie wyobrażam sobie robić czegoś innego. Myślę, że na moje zawodowe losy miało też wpływ to, że od dzieciństwa obserwowałam jak moja babcia i cała rodzina opiekuje się moim dziadkiem. Sądzę, że to bardzo mnie ukształtowało.

Jakie Twoim zdaniem są korzyści z przeprowadzenia konkursu w Polsce?

Mam nadzieję, że zwróci on uwagę na to, iż opieka nad osobami starszymi jest kwestią bardzo istotną i wymaga doskonalenia. Bardzo cieszy mnie to, że było tak wiele pomysłów w Polsce. Świadczy to o tym, że są w Polsce młodzi ludzie, którym losy seniorów nie są obojętne. Mam ogromną nadzieję, że dzięki nam poprawi się jakość życia osób starszych. Bardzo bym tego chciała, ponieważ istnieje realna potrzeba ulepszania opieki nad osobami starszymi.

Jak Twoim zdaniem uzyskanie tytułu finalisty międzynarodowego konkursu o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii wpłynie na rozwój Twojej drogi zawodowej?

Jest to prestiżowy konkurs. Bardzo cieszę się, że jestem finalistką tego konkursu. Tytuł ten daje realną możliwość rozwoju. Mam nadzieję, że pozwoli mi on wdrożyć dobre rozwiązania oraz starać się o poprawę jakości życia osób starszych. Świat zmienia się zaczynając od małych kroków. Głęboko wierzę w to, że tytuł finalisty QSNA 2018 pozwoli mi podjąć małe kroki do zmiany świata seniorów na lepsze.

Czym dla Ciebie jest wyróżnienie przyznane przez firmę Essity? Dlaczego jeden z Twoich pomysłów dotyczył materiałów chłonnych?

Jest to dla mnie ogromna radość. Czuję się zaszczycona tym, że ktoś zauważył i docenił moją pracę. Jednym z moich pomysłów, było stworzenie przeciwodleżynowych materiałów chłonnych. Dlaczego? Ponieważ odleżyny stanowią ogromny problem u osób leżących. Myślałam nad sposobem ulepszenia czegoś co  trzeba używać regularnie, na co dzień. Wtedy przyszedł mi do głowy pomysł, aby stworzyć przeciwodleżynowe materiały chłonne, które będą miały dwie funkcje. Profilaktyka przeciwodleżynowa jest bardzo ważna. Odleżyny stanowią źródło ogromnego bólu, chciałam stworzyć coś co uchroni ludzi starszych przed bólem. Bardzo chciałabym zrealizować ten pomysł. Myślę, że materiały te spełniłyby swoją rolę. Drugą kwestią jest to, że ludzie raczej wstydzą się takich tematów. Uważam, że jest to złe. Ponieważ są to tematy, o których trzeba rozmawiać, są naturalną rzeczą, a jednak dla niektórych są to kwestie wstydliwe. Chciałabym też takimi pomysłami sprawić, aby to “tabu” zniknęło.

Jakie masz plany na przyszłość, jakie są Twoje marzenia?

Moim planami na przyszłość jest m. in. rozwój zawodowy, podnoszenie kwalifikacji oraz działania, które podniosą prestiż zawodu pielęgniarki. Jakie są moje marzenia? Mam głowę pełną marzeń, ale w związku z tym, iż jestem w trakcie specjalizacji z pielęgniarstwa chirurgicznego, marzę o zdaniu państwowego egzaminu. Marzę również o tym, aby udało wdrożyć się w życie moje pomysły, dla poprawy jakości życia seniorów.

In Blog

Comments are closed.