Finalista – Daniel Wyporski

29 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Finalista – Daniel Wyporski została wyłączona

Jak to się stało, że zainteresowałeś się międzynarodowym konkursem o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii?

Konkursem byłem zainteresowany od kiedy był organizowany w Polsce. Jednak dopiero w 3 edycji wziąłem udział.  Chciałem,  przedstawić mój pomysł innym, pokazać, że starsi ludzie w Polsce nie są mi obojętni.

Skąd pomysł na projekt, który znalazł się w finale?

Pomysł powstał od kiedy rozpocząłem prace w charakterze opiekuna. Już wtedy miałem pierwszy zarys mojego pomysłu. Do końca go opracowałem właśnie do tego konkursu i obecnie powoli zaczynam go wdrażać w życie. Mój dziadek ma 84 lata, ma problemy, jak każda starsza osoba. Dzięki mojemu pomysłowi mogę pewnym rzeczom przeciwdziałać, a co najważniejsze przypominać o czynnościach dnia codziennego i wspominać.

Kiedy mówimy o pielęgniarstwie, zdecydowana większość z nas kojarzy wykonywanie tego zawodu przez kobiety. Czy faktycznie tak jest, że mężczyźni rzadziej decydują się zostać pielęgniarzami? Jak było w Twoim przypadku?

Odkąd pamiętam zawsze chciałem zostać pielęgniarzem. Moi koledzy i koleżanki, gdy mówiłem o swoich planach na przyszłość, raczej sceptycznie do tego podchodzili, ponieważ funkcjonuje stereotypowe przekonanie, że to kobieta najlepiej zajmuje się opieką nad osobą chorą. My mężczyźni ten stereotyp łamiemy. Mężczyźni – pielęgniarze świetnie dają sobie radę, jest ich coraz więcej w zawodzie, co bardzo mnie cieszy.

Dlaczego wybrałeś pielęgniarstwo, to nie jest dziś w Polsce popularny kierunek.

Mój przyszły zawód jest dla mnie prestiżem. Prestiż to nie popularność, a to co lubimy robić i nie męczymy się w jego wykonywaniu.  Wiele lat pielęgniarstwo było zaniedbywane. Uważam, że ten zawód jest bardzo potrzebny. Bez fundamentów budynek nie istnieje,
a zespół pielęgniarski jest, według mnie, fundamentem s3zpitala. Kształcimy się na poziomie uniwersyteckim, co oczywiście podnosi prestiż zawodu, a zawód ten cieszy się wysokim poziomem zaufania publicznego, z czego jestem dumny. Polecam go każdej osobie ambitnej i empatycznej.

Z jakimi problemami ludzi starszych spotykasz się w pracy? Co jest dla nich największym problemem – ograniczenia fizyczne, starość? Czego najbardziej potrzebują?

Zdecydowanym problemem jest brak czasu, przez co ludzie czują się samotni. Rodziny to jedno, ale też nie wystarczająca liczba osób w zespole medycznym, dlatego tak ważne są normy zatrudnienia. Samotność, to chyba jest największy problem. Uwielbiam gdy pacjent jest szczęśliwy, gdy chociaż chwile z nim porozmawiam.

Czym charakteryzuje się opieka nad ludźmi starszymi, jakich cech i umiejętności wymaga?

Zdecydowanie cierpliwość, otwartość,  życzliwość, stanowczość (oczywiście w granicach rozsądku), asertywność i uśmiech od ucha do ucha 🙂  Pielęgniarka, czy pielęgniarz to wysoko wyspecjalizowany zawód, musimy powtarzać seniorowi, że trzeba nam po prostu zaufać. Ważna jest również znajomość  mowy ciała. Warto ją znać, bo może nam dużo pomoc w pracy.

Jakie Twoim zdaniem są korzyści z przeprowadzenia konkursu w Polsce?

Poznałem wielu fantastycznych ludzi. Każdemu z finalistów nie jest obojętne pielęgniarstwo oraz człowiek. Organizatorzy, i cały zespół, który nad nami czuwał i się nami opiekował.
Zaprezentowanie się przed komisją. Oprócz tego w moim życiu wiele się zmieniło. Dostałem rożne wspaniałe oferty, możliwość zaprezentowania się młodszej publiczności, aby promować zawód pielęgniarki i pielęgniarza.

Jakie masz plany na przyszłość, jakie są Twoje marzenia?

Plany to dalszy rozwój w dziedzinie pielęgniarstwa. Po licencjacie podjęcie studiów magisterskich z pielęgniarstwa oraz neurobiologii. Być może kiedyś specjalizacja w dziedzinie pielęgniarstwa internistycznego. Marzenia? Lubię podróżować, więc zwiedzać świat i być szczęśliwym, zdrowym uśmiechniętym jak do tej pory.

In Blog

Comments are closed.