Author Archives Agnieszka Karasińska

15 Luty, 2019
Możliwość komentowania Narodowy Instytut Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji została wyłączona

Narodowy Instytut Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji

Paulina Pergoł, finalistka QSNA 2018, zdecydowała się na realizację części stażu w Klinice i Poliklinice Geriatrii, Narodowego Instytutu Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji.

Opiekunem stażu Pauliny była dr n. med. Ewa Kądalska, Adiunkt w Klinice i Poliklinice Geriatrii NIGRiR. Krajowy Konsultant w Dziedzinie Pielęgniarstwa Geriatrycznego, od lat związana z QSNA.

Jakie możliwości daje staż? Dla studenta pielęgniarstwa jest to przede wszystkim okazja do doskonalenia zdobytej wiedzy i umiejętności zawodowych pod okiem wybitnych ekspertów. To także ważny krok w rozwoju kariery zawodowej.

„Zapoznawałam się z dokumentacją prowadzoną w oddziale, poznałam bliżej projekty naukowe aktualnie prowadzone w Instytucie, miałam okazję porozmawiać z pacjentami oddziału oraz poznać ich trudności z jakimi zmagają się na co dzień.” – mówi Paulina.

Paulina dzieli obecnie swój czas między pracę, studia, staż, wdrażanie swojego zwycięskiego pomysłu oraz przygotowania do spotkania z Królową Szwecji.

To sporo wyzwań!

Read More
In News
15 Luty, 2019
Możliwość komentowania “Listy do przyjaciela” już wysłane! została wyłączona

“Listy do przyjaciela” już wysłane!

Zwycięski projekt Queen Silvia Nursing Award 2018 ujrzał światło dzienne. Paulina Pergoł, autorka pomysłu „Listy do przyjaciela” zaangażowała w projekt wolontariuszy – studentów medycyny oraz pielęgniarstwa. W ramach 3-miesięcznego pilotażowego projektu, 10 seniorów, pensjonariuszy Domu Lekarza Seniora im. dr. Kazimierza Fritza, otrzymuje listy od młodych przyjaciół.

Wymiana listów w ramach projektu Pauliny, ma na celu wpłynąć na zmniejszenie poczucia osamotnienia wśród osób starszych i cierpiących na demencję. Poprawa samopoczucia pomaga osiągać lepsze efekty w leczeniu chorób osób starszych. Dodatkowo studentów i seniorów łączy ten sam zawód, jaki wybrali.

Paulina w roli koordynatora projektu, a także listonosza pojawiła się w Domu Lekarza Seniora z paczką korespondencji do pensjonariuszy. Wizycie towarzyszyło wiele wzruszeń, radości i uśmiechu.

Fot. Na zdjęciach Paulina Pergoł wraz z pensjonariuszką oraz Panią Dyrektor Domu Lekarza Seniora – Jolantą Czerniak.

Read More
In News
29 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Finalista – Daniel Wyporski została wyłączona

Finalista – Daniel Wyporski

Jak to się stało, że zainteresowałeś się międzynarodowym konkursem o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii?

Konkursem byłem zainteresowany od kiedy był organizowany w Polsce. Jednak dopiero w 3 edycji wziąłem udział.  Chciałem,  przedstawić mój pomysł innym, pokazać, że starsi ludzie w Polsce nie są mi obojętni.

Skąd pomysł na projekt, który znalazł się w finale?

Pomysł powstał od kiedy rozpocząłem prace w charakterze opiekuna. Już wtedy miałem pierwszy zarys mojego pomysłu. Do końca go opracowałem właśnie do tego konkursu i obecnie powoli zaczynam go wdrażać w życie. Mój dziadek ma 84 lata, ma problemy, jak każda starsza osoba. Dzięki mojemu pomysłowi mogę pewnym rzeczom przeciwdziałać, a co najważniejsze przypominać o czynnościach dnia codziennego i wspominać.

Kiedy mówimy o pielęgniarstwie, zdecydowana większość z nas kojarzy wykonywanie tego zawodu przez kobiety. Czy faktycznie tak jest, że mężczyźni rzadziej decydują się zostać pielęgniarzami? Jak było w Twoim przypadku?

Odkąd pamiętam zawsze chciałem zostać pielęgniarzem. Moi koledzy i koleżanki, gdy mówiłem o swoich planach na przyszłość, raczej sceptycznie do tego podchodzili, ponieważ funkcjonuje stereotypowe przekonanie, że to kobieta najlepiej zajmuje się opieką nad osobą chorą. My mężczyźni ten stereotyp łamiemy. Mężczyźni – pielęgniarze świetnie dają sobie radę, jest ich coraz więcej w zawodzie, co bardzo mnie cieszy.

Dlaczego wybrałeś pielęgniarstwo, to nie jest dziś w Polsce popularny kierunek.

Mój przyszły zawód jest dla mnie prestiżem. Prestiż to nie popularność, a to co lubimy robić i nie męczymy się w jego wykonywaniu.  Wiele lat pielęgniarstwo było zaniedbywane. Uważam, że ten zawód jest bardzo potrzebny. Bez fundamentów budynek nie istnieje,
a zespół pielęgniarski jest, według mnie, fundamentem s3zpitala. Kształcimy się na poziomie uniwersyteckim, co oczywiście podnosi prestiż zawodu, a zawód ten cieszy się wysokim poziomem zaufania publicznego, z czego jestem dumny. Polecam go każdej osobie ambitnej i empatycznej.

Z jakimi problemami ludzi starszych spotykasz się w pracy? Co jest dla nich największym problemem – ograniczenia fizyczne, starość? Czego najbardziej potrzebują?

Zdecydowanym problemem jest brak czasu, przez co ludzie czują się samotni. Rodziny to jedno, ale też nie wystarczająca liczba osób w zespole medycznym, dlatego tak ważne są normy zatrudnienia. Samotność, to chyba jest największy problem. Uwielbiam gdy pacjent jest szczęśliwy, gdy chociaż chwile z nim porozmawiam.

Czym charakteryzuje się opieka nad ludźmi starszymi, jakich cech i umiejętności wymaga?

Zdecydowanie cierpliwość, otwartość,  życzliwość, stanowczość (oczywiście w granicach rozsądku), asertywność i uśmiech od ucha do ucha 🙂  Pielęgniarka, czy pielęgniarz to wysoko wyspecjalizowany zawód, musimy powtarzać seniorowi, że trzeba nam po prostu zaufać. Ważna jest również znajomość  mowy ciała. Warto ją znać, bo może nam dużo pomoc w pracy.

Jakie Twoim zdaniem są korzyści z przeprowadzenia konkursu w Polsce?

Poznałem wielu fantastycznych ludzi. Każdemu z finalistów nie jest obojętne pielęgniarstwo oraz człowiek. Organizatorzy, i cały zespół, który nad nami czuwał i się nami opiekował.
Zaprezentowanie się przed komisją. Oprócz tego w moim życiu wiele się zmieniło. Dostałem rożne wspaniałe oferty, możliwość zaprezentowania się młodszej publiczności, aby promować zawód pielęgniarki i pielęgniarza.

Jakie masz plany na przyszłość, jakie są Twoje marzenia?

Plany to dalszy rozwój w dziedzinie pielęgniarstwa. Po licencjacie podjęcie studiów magisterskich z pielęgniarstwa oraz neurobiologii. Być może kiedyś specjalizacja w dziedzinie pielęgniarstwa internistycznego. Marzenia? Lubię podróżować, więc zwiedzać świat i być szczęśliwym, zdrowym uśmiechniętym jak do tej pory.

Read More
In Blog
28 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Paulina Pergoł na konferencji w Berlinie została wyłączona

Paulina Pergoł na konferencji w Berlinie

Laureatka Queen Silvia Nursing Award 2018, Paulina Pergoł, w ostatni weekend stycznia wzięła udział w kongresie pielęgniarskim organizowanym przez renomowane wydawnictwo medyczne Springer Pflage w Berlinie.

Udział w Kongresie organizowanym od niemal 20 lat, to wyjątkowe wydarzenie dla laureatów konkursu QSNA. To była również doskonała okazja do ich pierwszego spotkania, podczas którego laureatki mogły się bliżej poznać i wymienić doświadczenia związane z QSNA oraz z pielęgniarstwem. Laureatki zostały zaproszone na kongres przez partnera QSNA w Niemczech.

Kongres otworzyli dr med. Franziska Giffey, Minister ds. Rodziny, Seniorów, Kobiet i Młodzieży oraz Hubertus Heil, Minister Pracy i Spraw Socjalnych. Rozmawiali o tym, w jaki sposób można poprawić warunki opieki pielęgniarskiej. Główne założenie konferencji mówi, że bez odwagi i kreatywności nie można osiągnąć trwałych zmian.

Dzięki zaproszeniu do udziału w Kongresie, nasza polska laureatka Paulina Pergoł, miała okazję nie tylko zawrzeć nowe znajomości, wysłuchać interesujących prelekcji, dowiedzieć się więcej o systemie opieki i pracy pielęgniarskiej w Niemczech, ale również znalazła chwilę na zwiedzenie Berlina!

Read More
In News
28 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Finalistka – Zuzanna Strząska-Kliś została wyłączona

Finalistka – Zuzanna Strząska-Kliś

Jak to się stało, że zainteresowałaś się międzynarodowym konkursem o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii?

Od początku studiów interesuję się tematyką opieki geriatrycznej i pielęgniarstwa geriatrycznego. O konkursie dowiedziałam się za pośrednictwem strony naszego Wydziału Nauki o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, gdzie przeczytałam informację o laureatce z edycji 2016/2017 – Natalii Duszeńskiej i jej zwycięskim pomyśle. Od tego momentu starałam się na bieżąco śledzić przebieg konkursu, informacje z nim związane oraz wcielanie w życie innowacji i udogodnień dla seniorów.

Skąd pomysł na projekt, który znalazł się w finale?

Pomysł zrodził się dzięki mojej pacjentce, podopiecznej, pani Mariannie. W trakcie studiów miałam przyjemność wspomagać pacjentów geriatrycznych. Kiedy dowiedziałam się o konkursie, zaczęłam zastanawiać się nad udogodnieniami dla osób starszych. To właśnie pani Marianna zaproponowała, że może warto byłoby stworzyć grę planszową dedykowaną osobom powyżej 65 roku życia. W wolnym czasie zarówno ona, jak i ja, lubiłyśmy urozmaicać sobie dzień właśnie poprzez różnego rodzaju gry i zabawy. Moja podopieczna zawsze podkreślała, że dzięki temu ma możliwość ciągłego ćwiczenia pamięci. Grę, którą zgłosiłam do konkursu zatytułowałam “Wcale niedawno – gra planszowa dla osób z demencją”.

Z jakimi problemami ludzi starszych spotykasz się w pracy? Co jest dla nich największym problemem – ograniczenia fizyczne, starość? Czego najbardziej potrzebują?

Obecnie nie mam możliwości stałej i regularnej pracy z pacjentami geriatrycznymi, jestem pielęgniarką pracującą w Szpitalu Pediatrycznym na oddziale intensywnej terapii kardiochirurgicznej. Niemniej jednak, poza pracą w szpitalu, jestem studentką studiów magisterskich, w związku z czym mam styczność z osobami starszymi podczas praktyk pielęgniarskich. Dodatkowo uważam, że każdy z nas może śmiało powiedzieć, iż w naszym otoczeniu jest mnóstwo seniorów, a ja pomimo zmiany grupy wiekowej pacjentów, nadal pozostaję w stałym kontakcie z moimi geriatrycznymi podopiecznymi.
Trudno jest jednoznacznie określić, co jest największym problemem ludzi starszych. Czego innego brakuje seniorom w Domach Pomocy Społecznej, a czego innego tym, którzy mieszkają sami. Myślę, że jednym z aspektów, który łączy oba te środowiska, jest chociażby wielochorobowość, która nierzadko skutkuje polipragmazją. Elementem wspólnym jest także dostępność do lekarzy specjalistów – geriatrów, którzy potrafią całościowo ocenić stan zdrowia pacjenta oraz interweniować w przypadku danych jednostek chorobowych.
Oczywiście możemy tutaj również przytoczyć problemy zaliczane do tzw. „Wielkich Problemów Geriatrycznych”, takich jak: nietrzymanie moczu i stolca, ryzyko upadków, depresja, zaburzenia pamięci oraz ogólnie pojęta niesamodzielność.

Czym charakteryzuje się opieka nad ludźmi starszymi, jakich cech i umiejętności wymaga? 

Bardzo lubię używać, pomimo czasem zasadnej, a czasem bezpodstawnej krytyki, porównania dwóch grup wiekowych: dzieci i seniorów. Zarówno z dziećmi, jak i osobami starszymi, musimy się nauczyć komunikacji, czyli sposobu wyrażania emocji, przekazywania informacji. Wiadomo, że bazuje ona na zupełnie innych płaszczyznach, jednak nadal wymaga to od nas ogromnego nakładu cierpliwości i wyrozumiałości. Musimy starać się wczuć w rolę naszego odbiorcy, aby informacja przez nas przekazywana była prosta w odbiorze.

Dlaczego wybrałaś pielęgniarstwo? To nie jest dziś w Polsce popularny kierunek.

Nie dość, że nie jest popularny, to często traktowany jak coś mało opłacalnego, w stosunku do wkładu pracy oraz bez możliwości rozwoju naukowego, co w moim odczuciu nie jest zgodne z rzeczywistością. Od zawsze wiedziałam, że interesuje mnie medycyna oraz praca z ludźmi, dlatego też pielęgniarstwo stało się odpowiedzią na moje oczekiwania względem przyszłego zawodu. Przed aplikacją na studia, zasięgnęłam wielu opinii, które utwierdziły mnie w przekonaniu, że jest to zawód z olbrzymimi możliwościami rozwoju naukowego. Dodatkowo jest to specjalizacja niezwykle pożądana. Dlatego wybór takiego kierunku był świadomą i przemyślaną decyzją, której oczywiście nie żałuję. Już stawiając pierwsze kroki na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, starałam się promować mój kierunek i wydział, poprzez pracę na rzecz kół naukowych oraz w samorządzie studentów. Dodatkowo włączałam się w różne inicjatywy promujące ten kierunek. Swoją pracą staram się dotrzeć do innych, aby walczyć ze stereotypami oraz aby podnosić świadomość, jak ważnym i przyszłościowym kierunkiem jest pielęgniarstwo.

Jakie Twoim zdaniem są korzyści z przeprowadzenia konkursu w Polsce?

Wzmocnienie świadomości społecznej o istocie geriatrii i opieki geriatrycznej. Dodatkowo, uświadomienie mieszkańców naszego państwa, iż żyjemy w kraju, gdzie znajduje się starzejące społeczeństwo, dlatego powinniśmy być do tego jak najlepiej przygotowani. Zdecydowanie najważniejsze jest podnoszenie świadomości społecznym o tym zjawisku i problemie.

Jak Twoim zdaniem uzyskanie tytułu finalisty międzynarodowego konkursu o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii wpłynie na rozwój Twojej drogi zawodowej?

Nie jestem w stanie odpowiedzieć jak na ten moment potoczy się moja droga zawodowa, gdzie będę za kilka, kilkanaście lat. Jedno jest pewne – na pewno uczestnictwo w konkursie jeszcze bardziej zmotywowało mnie do włączenia mojego konkursowego pomysłu w życie.
Współpracuję z Domami Pomocy Społecznej, dzięki czemu prowadzimy wstępne rozmowy dotyczące włączenia takiej gry do wyposażenia w domach seniora i DPS-ach. Mam także nadzieję, że poza planami na podjęcie specjalizacji z zakresu pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki, uda mi się również podnieść kwalifikacje z zakresu pielęgniarstwa geriatrycznego.
A co najważniejsze – konkurs dał mi możliwość poznania pozostałych finalistów oraz laureatki, mogliśmy swobodnie powymieniać swoje poglądy dotyczące pielęgniarstwa i przedstawić sobie nawzajem nasze pomysły!

Jakie masz plany na przyszłość? Jakie są Twoje marzenia?

Moim podstawowym planem na najbliższe 1,5 roku jest kontynuacja badań, które posłużą mi jako materiał do stworzenia pracy magisterskiej i uzyskania tytułu magistra pielęgniarstwa. Dodatkowo, pragnę nadal rozwijać się naukowo, zarówno w obszarze anestezjologii, jak i geriatrii.
Marzenia? Moim największym marzeniem jest, abym za 20 lat mogła powiedzieć, że nadal mam wystarczająco dużo energii i fascynacji zawodem i że ciągle chcę działać na rzecz pacjentów oraz na rzecz pielęgniarstwa, szczególnie polskiego pielęgniarstwa.

Read More
In Blog
28 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Finalistka – Nicole Nowicka została wyłączona

Finalistka – Nicole Nowicka

Jak to się stało, że zainteresowałaś się międzynarodowym konkursem o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii?

Konkursem Królowej Sylwii interesowałam się od pierwszej edycji. Sukces, moich trzech koleżanek, które w poprzednim roku dotarły do finału, zmotywował mnie do spróbowania swoich sił w kolejnej edycji. Drugim powodem dla którego zdecydowałam się wziąć udział w tym konkursie była podjęta  przeze mnie decyzja wyjazdu do pracy w Norwegii,  zaraz po skończeniu studiów, w której to będę opiekowała się pacjentami geriatrycznymi.

Skąd pomysł na projekt, który znalazł się w finale?

Wydaje mi się, że problemem u wielu osób w podeszłym wieku jest samotność i brak dodatkowych zajęć. Umiejętność zorganizowania ciekawej formy aktywności, dostosowanej do poziomu osoby chorej, może przyczynić się nie tylko do spowolnienia postępu choroby osób dotkniętych chorobą Alzhaimera, ale także eliminacji samotności, poprzez włączenie bliskich osób do wspólnego spędzania czasu. Rodzina często nie wie, jak rozmawiać z osobą chorą na demencję, przez co oddala się od niej coraz bardziej. Wymyślenie ciekawej dla obu stron, formy spędzania czasu, może sprawić, że codziennie poświęcenie uwagi, nawet przez 15 minut, sprawi, że nasi bliscy poczują się dla kogoś ważni – każdego dnia, a nie tylko „od święta”.

Z jakimi problemami ludzi starszych spotykasz się w pracy? Co jest dla nich największym problemem – ograniczenia fizyczne, starość? Czego najbardziej potrzebują?

To bardzo trudne pytanie, ponieważ pacjenci geriatryczni bywają naprawdę różni. Inne podejście w sferze fizycznej będziemy mieli do osoby mającej 60 lat, którą powinniśmy mobilizować do samoopieki, a inne do większości osób po 85 roku życia, które są w pełni zależne od nas. Podobnie jest w sferze psychicznej. W pierwszej grupie, staramy się nawiązywać dialog, w którym to pacjent odgrywa główną rolę, natomiast w drugiej, ta rola należy do nas.  Obowiązkowo informujemy  o wykonywanych przez nas czynnościach. Zapewnienie drobnych przyjemności tj.: puszczenie w tle muzyki, audiobook’a, radia, telewizji, czy też kontakt fizyczny – trzymanie za rękę czy głaskanie po głowie, również odgrywa ważną role w procesie terapii.

Czym charakteryzuje się opieka nad ludźmi starszymi, jakich cech i umiejętności wymaga?

Opieka nad osobami starszymi powinna charakteryzować się “staromodnym” podejściem do drugiego czowieka, umiejętnym stworzeniu pacjentowi  namiastki  dawnego świata, w którym nie liczył się pęd, automatyzm czy fragmentaryczność. Holistyczne podejście do pacjenta, borykającego się z tak licznymi problemami, jest tutaj szczególnie ważne. Pielęgniarka, która czuję wewnętrzną potrzebę towarzyszenia osobie chorej, będąc przy tym kreatywną i pracowitą,  z pewnością odnajdzie się na tym oddziale.

Dlaczego wybrałaś pielęgniarstwo, to nie jest dziś w Polsce popularny kierunek.

Wiele ścieżek rozwoju, brak problemów ze znalezieniem pracy po ukończeniu studiów, możliwość podjęcia pracy w tym zawodzie w niemalże każdym miejscu na ziemi, jak również  świadomość potrzeby istnienia tego zawodu dla drugiego człowieka, przekonało mnie do wykonywania tego zawodu w przyszłości.  Wszyscy wiemy, że w polskim pielęgniarstwie, jest wiele do poprawienia jednak jako osoba nie mająca jeszcze doświadczenia w pracy, nie chciałabym wypowiadać się o warunkach pracy pielęgniarek.

Jakie Twoim zdaniem są korzyści z przeprowadzenia konkursu w Polsce?

Prestiż konkursu, z powodu uhonorowania go tytułem  Jej Królewskiej Mości, sprawia, że osoby wyróżnione mogą poczuć się docenione i dowartościowane publicznie, co niestety rzadko zdarza się w naszym zawodzie.  Laureat i finaliści powinni wspólnie działać na rzecz promowania pielęgniarstwa i zachęcać innych do podjęcia pracy w tym zawodzie. Warto również zwrócić uwagę na podniesienie prestiżu pielęgniarki geriatrycznej, a także na problemy osób cierpiących na demencję. Poprzez wymieniane wzajemnych doświadczeń z uczestnikami z krajów członkowskich, w których praca pielęgniarki jest ceniona znacznie bardziej, niż w naszym państwie, możemy poczuć większą chęć i potrzebę wprowadzania podobnych zmian.

Jak Twoim zdaniem uzyskanie tytułu finalisty międzynarodowego konkursu o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii wpłynie na rozwój Twojej drogi zawodowej?

Intensywny okres przygotowań i sam udział w finale konkursu QSNA z pewnością pozostanie na długo w mojej pamięci.  Zdobyta wiedza na temat opieki pielęgniarskiej nad pacjentem geriatrycznym, na rzecz tego konkursu, odmieniła moje myślenie związane ze stereotypowym systemem pracy na tego typu oddziale. Myślę, że dzięki dokładniejszemu poznaniu potrzeb i problemów osób starszych, będę z większym zaangażowaniem wykonywała swoją pracę.

Jakie masz plany na przyszłość, jakie są Twoje marzenia?

Na chwilę obecną skupiam się na pisaniu pracy licencjackiej i przygotowaniu do egzaminów, a także intensywnej nauce języka obcego. W Norwegii na pewno spędzę najbliższe dwa lata. Planów związanych z dalszą karierą w pielęgniarstwie mam naprawdę dużo, które małymi krokami zamierzam realizować. Wierzę, że systematyczna praca połączona z odrobiną szczęścia przyniesie oczekiwane rezultaty.

Read More
In Blog
28 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Finalista – Daniel Ślagor została wyłączona

Finalista – Daniel Ślagor

Jak to się stało, że zainteresowałeś się międzynarodowym konkursem o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii?

Zainteresował mnie plakat informacyjny na temat konkursu wywieszony w mojej uczelni. Jednak głównym czynnikiem motywującym mnie do wzięcia udziału w konkursie była wizyta przedstawiciela Fundacji Medicover – Karoliny Mielniczek. Pani Karolina w ciekawy sposób omówiła zasady udziału w konkursie i korzyści, jakie płyną z bycia laureatem.

Skąd pomysł na projekt, który znalazł się w finale?

Zainspirowały mnie seniorki, a dokładnie słuchaczki Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Oświęcimiu, z którym współpracuję za pośrednictwem Akademickiego Koła Naukowego – “Pokolenia wczoraj i dziś”, w którym pełnię funkcję zastępcy przewodniczącego.

Kiedy mówimy o pielęgniarstwie, zdecydowana większość z nas kojarzy wykonywanie tego zawodu przez kobiety. Czy faktycznie tak jest, że mężczyźni rzadziej decydują się zostać pielęgniarzami? Jak było w Twoim przypadku?

Tak, to racja, że w Polsce profesja pielęgniarska jest mocno sfeminizowana. Ja decyzję o podjęciu studiów pielęgniarskich podjąłem z kilku powodów. Pielęgniarstwo łączy w sobie wiele dyscyplin naukowych takich jak: medycyna, dietetyka, psychologia czy dydaktyka i zarządzanie, a ja bardzo lubię te zagadnienia. Zawód pielęgniarza daje także możliwość pracy z ludźmi, a to w mojej opinii duży atut. Ponadto kończąc ten kierunek mogę powiedzieć, że kultywuję tradycję rodzinną i jestem trzecim pokoleniem pielęgniarskim w rodzinie.

Dlaczego wybrałeś pielęgniarstwo, to nie jest dziś w Polsce popularny kierunek.

Trzy powody podałem w poprzednim pytaniu. Rzeczywiście sytuacja polityki pielęgniarskiej od wielu lat w Polsce jest nieciekawa…. jednakże jest to niewątpliwie kierunek, po którym można rozwinąć skrzydła na niwie zawodowej jak i naukowej. Wiele osób decyduje się na wyjazd za granicę i tam układa sobie życie i to na całkiem przyzwoitym poziomie. Ja jednak dostrzegam sporo potencjału w Polsce po skończeniu studiów na tym kierunku.

Z jakimi problemami ludzi starszych spotykasz się w pracy? Co jest dla nich największym problemem – ograniczenia fizyczne, starość? Czego najbardziej potrzebują?

Nie będę ukrywał, iż obecnie nie pracuję na oddziale geriatrycznym, jednak mam ciągły kontakt z osobami starszymi. Niewątpliwie dużym utrudnieniem dla seniorów są ograniczenia wynikające z problemów z poruszaniem się.  Samotność również wpływa negatywnie zarówno na sferę psychiczną i fizyczną osób w podeszłym wieku.  Uważam również, iż polipragmazja, czyli zażywanie jednocześnie kilku leków jest sporym utrudnieniem w procesie leczenia.

Czym charakteryzuje się opieka nad ludźmi starszymi, jakich cech i umiejętności wymaga? 

Szczerze mówiąc to zależy od punktu widzenia i indywidualnych potrzeb seniora, wszak czym różni się osoba 64 letnia od 66 letniej? Ktoś kto pracuje ze starszymi powinien mieć w sobie pokłady cierpliwości i wyrozumiałości. Ponadto umiejętność aktywnego słuchania jest znacznym atutem, gdyż seniorzy mają wiele historii z którymi chcą się z nami podzielić, niejednokrotnie są to historie z życia.

Jakie Twoim zdaniem są korzyści z przeprowadzenia konkursu w Polsce?

Mówiąc szczerze, uważam, że Polscy studenci mimo postępu i kształtowania w nich postaw nowoczesnego pielęgniarstwa są dość staroświeccy w tej materii. Znaczna część pomysłów nie jest innowacyjna w porównaniu z innymi krajami biorącymi udział w konkursie. Ponadto twierdzę, że komisja konkursowa również przychyla się bardziej ku tradycyjnym i nieinnowacyjnym pomysłom, co w konsekwencji powoduje, iż te nadesłane przez uczestników są dostosowane do tych, które wygrały w poprzednich latach. Uważam, że dużo więcej ciekawych i innowacyjnych rozwiązań zaprezentowaliby studenci politechnik.

Jak Twoim zdaniem uzyskanie tytułu finalisty międzynarodowego konkursu o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii wpłynie na rozwój Twojej drogi zawodowej?

Tytuł finalisty to niewątpliwy atut, zwłaszcza, że planuję rozwój naukowy.

Jakie znaczenie ma dla Ciebie uzyskanie wyróżnienia od Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych?

Wyróżnienie przez Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych było dla mnie zaskoczeniem, gdyż zdarzyło się to po raz pierwszy w historii konkursu. Odebranie wyróżnienia z rąk Pani mgr. Zofii Małas sprawiło mi sporo satysfakcji i radości. Mam nadzieję, że to wyróżnienie przyczyni się do współpracy z Naczelną Radą Pielęgniarek i Położnych celem udoskonalania polskiego pielęgniarstwa.

Jakie masz plany na przyszłość, jakie są Twoje marzenia?

Swoje plany mocno wiążę z pracą naukową.  Mam również w planach otworzenie Domu Seniora z oddziałem opieki paliatywnej. Mam również nadzieję na przyczynienie się do wdrożenia innowacyjnych systemów opieki geriatrycznej w Polsce.

Read More
In Blog
28 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Finalistka – Anna Kołodziej została wyłączona

Finalistka – Anna Kołodziej

Jak to się stało, że zainteresowałaś się międzynarodowym konkursem o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii?

Zainteresowałam się QSNA widząc plakat na uczelni w której studiowałam – na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Pomyślałam, że to bardzo fajna i potrzebna inicjatywa. Moim zdaniem, dobrze byłoby pomyśleć o sposobach ulepszenia opieki nad osobami starszymi w Polsce. W naszym kraju niestety zapomniano o seniorach. Tworzy się różne programy dla dzieci czy też osób młodych, a dla seniorów raczej programów, które miałyby na celu poprawę jakości życia, nie ma. A przecież osób starszych jest bardzo dużo, obserwuje się w Polsce tzw. społeczeństwo starzejące się. Myślę też, że obecne osoby starsze lata młodości przeżyły w dość ciężkich czasach i zasługują na to, aby zadbać o ich wysoką jakość życia w wieku starszym.

Skąd pomysł na projekt, który znalazł się w finale?

Inspiracją dla mojego pomysłu “Ściana radosnych wspomnień” była moja babcia i mój dziadek. Będąc dzieckiem uwielbiałam słuchać godzinami opowieści mojego dziadka, który był bardzo aktywnym człowiekiem, niestety choroba doprowadziła do tego, że nie mógł się poruszać. Opowiadał niezwykłe historie związane z jego pasją. Miał ten niesamowity błysk w oku, gdy wspominał. Gdy byłam nastolatką z kolei w niedzielne przedpołudnia uwielbiałam słuchać opowieści, wspomnień mojej babci – jak to było kiedyś. Zauważyłam że była to korzyść dla obu stron. Uwielbiałam spędzać czas słuchając tych historii, a na twarzach dziadka i babci pojawiał się uśmiech, gdy wspominali dawne czasy. Moja babcia ma też ścianę na której ma zdjęcia ważnych wydarzeń rodzinnych, zdjęcia wnuków i prawnuków -stąd nazwa mojego pomysłu.   Chciałabym, aby “Ściana radosnych wspomnień” była narzędziem, które pozwoli zadbać o sferę bio-psycho-społeczną osób starszych.

Z jakimi problemami ludzi starszych spotykasz się w pracy? Co jest dla nich największym problemem – ograniczenia fizyczne, starość? Czego najbardziej potrzebują?

W pracy zawodowej nie spotykam się z osobami starszymi, ponieważ pracuje na oddziale chirurgii dzieci, jednak osoby starsze spotykam w prywatnym życiu. Osoby starsze od zawsze są mi bardzo bliskie. Obserwując oraz słuchając osób starszych myślę, że największym problemem są fizyczne ograniczenia spowodowane starzeniem się organizmu. Jest to dla nich bardzo trudne. To co kiedyś nie sprawiało żadnego problemu, nagle staje się rzeczą nie do wykonania. To powoduje też pogorszenie stanu psychicznego. Ponieważ istnieje rozbieżność pomiędzy tym co senior myśli, że jest w stanie zrobić, a tym co faktycznie da radę wykonać. Ponadto ograniczenia fizyczne powodują wstyd, a co za tym idzie, izolację społeczną. Myślę, że osoby starsze potrzebują rozmowy, zrozumienia, wsparcia, cierpliwości i po prostu szczerego uśmiechu.

Czym charakteryzuje się opieka nad ludźmi starszymi, jakich cech i umiejętności wymaga?

Opieka nad ludźmi starszymi jest bardzo wymagająca – ale również dająca ogromną satysfakcję. Myślę, że wymaga takich cech jak: cierpliwość, otwartość, empatia, radość, oraz umiejętności komunikowania się i zrozumienia.

Dlaczego wybrałaś pielęgniarstwo, to nie jest dziś w Polsce popularny kierunek.

Decyzję o tym, że będę pielęgniarką podjęłam w wieku 6 lat, kiedy do szpitala trafił mój dziadek. Gdy odwiedzałam dziadka w szpitalu, pielęgniarka na tacy roznosiła lekarstwa. Zapamiętałam ją bardzo dokładnie – była uśmiechnięta, gdy wchodziła do sal chorych. I pamiętam, że spodobała mi się ta tacka z lekarstwami.  Patrząc na tę pielęgniarkę podjęłam decyzję, że ja też tak chcę. I udało mi się to, jestem pielęgniarką, nie wyobrażam sobie robić czegoś innego. Myślę, że na moje zawodowe losy miało też wpływ to, że od dzieciństwa obserwowałam jak moja babcia i cała rodzina opiekuje się moim dziadkiem. Sądzę, że to bardzo mnie ukształtowało.

Jakie Twoim zdaniem są korzyści z przeprowadzenia konkursu w Polsce?

Mam nadzieję, że zwróci on uwagę na to, iż opieka nad osobami starszymi jest kwestią bardzo istotną i wymaga doskonalenia. Bardzo cieszy mnie to, że było tak wiele pomysłów w Polsce. Świadczy to o tym, że są w Polsce młodzi ludzie, którym losy seniorów nie są obojętne. Mam ogromną nadzieję, że dzięki nam poprawi się jakość życia osób starszych. Bardzo bym tego chciała, ponieważ istnieje realna potrzeba ulepszania opieki nad osobami starszymi.

Jak Twoim zdaniem uzyskanie tytułu finalisty międzynarodowego konkursu o Nagrodę Pielęgniarską Królowej Sylwii wpłynie na rozwój Twojej drogi zawodowej?

Jest to prestiżowy konkurs. Bardzo cieszę się, że jestem finalistką tego konkursu. Tytuł ten daje realną możliwość rozwoju. Mam nadzieję, że pozwoli mi on wdrożyć dobre rozwiązania oraz starać się o poprawę jakości życia osób starszych. Świat zmienia się zaczynając od małych kroków. Głęboko wierzę w to, że tytuł finalisty QSNA 2018 pozwoli mi podjąć małe kroki do zmiany świata seniorów na lepsze.

Czym dla Ciebie jest wyróżnienie przyznane przez firmę Essity? Dlaczego jeden z Twoich pomysłów dotyczył materiałów chłonnych?

Jest to dla mnie ogromna radość. Czuję się zaszczycona tym, że ktoś zauważył i docenił moją pracę. Jednym z moich pomysłów, było stworzenie przeciwodleżynowych materiałów chłonnych. Dlaczego? Ponieważ odleżyny stanowią ogromny problem u osób leżących. Myślałam nad sposobem ulepszenia czegoś co  trzeba używać regularnie, na co dzień. Wtedy przyszedł mi do głowy pomysł, aby stworzyć przeciwodleżynowe materiały chłonne, które będą miały dwie funkcje. Profilaktyka przeciwodleżynowa jest bardzo ważna. Odleżyny stanowią źródło ogromnego bólu, chciałam stworzyć coś co uchroni ludzi starszych przed bólem. Bardzo chciałabym zrealizować ten pomysł. Myślę, że materiały te spełniłyby swoją rolę. Drugą kwestią jest to, że ludzie raczej wstydzą się takich tematów. Uważam, że jest to złe. Ponieważ są to tematy, o których trzeba rozmawiać, są naturalną rzeczą, a jednak dla niektórych są to kwestie wstydliwe. Chciałabym też takimi pomysłami sprawić, aby to “tabu” zniknęło.

Jakie masz plany na przyszłość, jakie są Twoje marzenia?

Moim planami na przyszłość jest m. in. rozwój zawodowy, podnoszenie kwalifikacji oraz działania, które podniosą prestiż zawodu pielęgniarki. Jakie są moje marzenia? Mam głowę pełną marzeń, ale w związku z tym, iż jestem w trakcie specjalizacji z pielęgniarstwa chirurgicznego, marzę o zdaniu państwowego egzaminu. Marzę również o tym, aby udało wdrożyć się w życie moje pomysły, dla poprawy jakości życia seniorów.

Read More
In Blog
3 Styczeń, 2019
Możliwość komentowania Laureatka QSNA 2018 została wyłączona

Laureatka QSNA 2018

Paulina Pergoł – laureatka międzynarodowej Nagrody Pielęgniarskiej Królowej Sylwii

Studentka pielęgniarstwa na I roku studiów magisterskich Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Zwycięski projekt „Listy od przyjaciela”, polegający na systematycznej wymianie korespondencji między wolontariuszami, a pensjonariuszami Domów Seniora, ma na celu poprawę kondycji psychicznej osób starszych, bez sięgania po środki farmakologiczne. Starsze, samotne osoby będą mogły dzięki temu poczuć się dla kogoś ważne.

Badania podają, że nawet 20% osób powyżej 65 roku życia czuje się bardzo samotnych, nie mają z kim porozmawiać na temat codzienności, nie mówiąc już o wspominaniu starych dobrych czasów. Najbardziej samotnymi są osoby przebywające w Domach Pomocy Społecznej gdzie często trafiają osoby, którym nikt nie jest w stanie zapewnić opieki.

“Chciałabym stworzyć pocztę, dzięki której osoby chętne mogłyby wymieniać korespondencję z Seniorami przebywającymi właśnie w Domach Pomocy Społecznej, Domach spokojnej Starości i tym podobnych. Na początku każda osoba wyrażająca chęć napisania takiego listu do 1 osoby starszej (wiek, status społeczny itp. nie grają tu roli) sformułowałaby list, w którym mogłaby napisać co tylko ma ochotę, coś codziennego – czym się zajmuje, co lubi robić w wolnym czasie, a może ma dzieci i chce o tym napisać? Następnie aby łatwiej było rozpocząć swobodną rozmowę w liście skierowane byłyby pytania do seniora na przykład czym się zajmował w przeszłości? Jakie ma marzenia?” – mówi Paulina Pergoł.

W procesie leczenia pacjentów geriatrycznych bardzo ważna jest sfera uczuć i zdrowia psychicznego osoby starszej. Dobra kondycja psychiczna pozwala osiągać lepsze efekty w leczeniu. Niestety osobie starszej często trudno jest znaleźć motywację do walki z dolegliwościami, nie widzi celu w życiu i każdy dzień wygląda podobnie.

Dzięki listom od przyjaciela osoba starsza miałaby poczucie, że jest dla kogoś ważna, że jest ktoś, kto poświęca jej czas, interesuje się nią i pisze listy. Ważne jest zapewnienie systematyczności, tak aby odbiorca listu wiedział, że w danym terminie może spodziewać się listu.

Członkowie komisji konkursowej dostrzegają dużą potrzebę rozwinięcia obszaru psychologii w geriatrii. Laureatka swoim pomysłem, a także dotychczasowym doświadczeniem w pracy w oddziale psychiatrycznym także z pacjentami starszymi, jest w stanie rozwijać ten temat.

Paulina Pergoł wiosną 2019 roku otrzyma nagrodę od Jej Królewskiej Mości Królowej Silvii wraz z laureatami ze Szwecji, Finlandii i Niemiec.

Stypendium to 25000 zł i udział w stażu w sektorze zdrowia i opieki polskich i międzynarodowych partnerów. Stypendium przyznawane jest co roku osobie, której pomysł może przyczynić się do poprawy opieki nad osobami starszymi.

Stypendium zostało utworzone przez Swedish Care International & Forum for Elderly Care i jego realizacja stała się możliwa w Polsce dzięki współpracy z Fundacją Medicover.

Read More
In News